Δήλωση παραίτησης από την ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ 53 μελών της Αριστερής Πλατφόρμας.

newegolarget110154541875

ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΜΕΛΩΝ ΚΕ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ

   Οι εξε­λί­ξεις που ζούμε θα κα­τα­γρα­φούν με με­λα­νά γράμ­μα­τα στην ιστο­ρία της χώρας, αλλά και στην ιστο­ρία της Αρι­στε­ράς.

Η κυ­βέρ­νη­ση  με κορμό τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (για την οποία πα­λέ­ψα­με με όλες μας τις δυ­νά­μεις)  δυ­στυ­χώς αψη­φώ­ντας τις συλ­λο­γι­κές επε­ξερ­γα­σί­ες και το πρό­γραμ­μα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, τις προ­γραμ­μα­τι­κές της δε­σμεύ­σεις στη Βουλή, αλλά και την τε­λευ­ταία από­φα­ση της ΚΕ για έκτα­κτο συ­νέ­δριο, κα­τέ­λη­ξε να ψη­φί­σει ένα νέο σκλη­ρό μνη­μό­νιο.

Η κυ­βέρ­νη­ση, χωρίς την απα­ραί­τη­τη και ανα­γκαία δια­βού­λευ­ση στην ΚΕ του κόμ­μα­τος, προ­χώ­ρη­σε στην προ­κή­ρυ­ξη πρό­ω­ρων εκλο­γών.

Ως μέλη της ΚΕ, δεν μπο­ρού­με να υπη­ρε­τή­σου­με το νέο μνη­μό­νιο – όπως άλ­λω­στε και τα προη­γού­με­να – που έρ­χε­ται να δώσει την χα­ρι­στι­κή βολή σε έναν ήδη κα­θη­μαγ­μέ­νο λαό.

Δη­λώ­νου­με ότι θα υπε­ρα­σπι­στού­με το πε­ρή­φα­νο και μα­ζι­κό ΟΧΙ του λαού μας στο δη­μο­ψή­φι­σμα, μέσα από τις γραμ­μές της Λαϊ­κής Ενό­τη­τας – ΛΑΕ, με στόχο την ακύ­ρω­ση των μνη­μο­νί­ων και της λι­τό­τη­τας, καθώς και την ανά­κτη­ση της εθνι­κής δη­μο­κρα­τι­κής κυ­ριαρ­χί­ας.

  1. Αζού­δης Θό­δω­ρος
  2. Αθα­να­σιά­δης Πα­να­γιώ­της
  3. Αμα­να­τί­δου-Πα­σχα­λί­δου Λίτσα
  4. Βερ­γί­τσης Μι­χά­λης
  5. Βλα­δι­μί­ρο­βιτς Μαρία
  6. Γα­βρί­λης Γιώρ­γος
  7. Δε­λη­μή­τρος Κώ­στας
  8. Δερ­με­τζό­γλου Σοφία
  9. Δια­κά­κη Μαρία
  10. Δού­κας Γιάν­νης
  11. Ζάν­νας Ζήσης
  12. Ήσυ­χος Κώ­στας
  13. Θα­νο­πού­λου Κα­τε­ρί­να
  14. Θε­ο­δό­ση Αυγή
  15. Κα­λο­μοί­ρης Γρη­γό­ρης
  16. Κα­λύ­βης Αλέ­κος
  17. Κα­ντα­ράς Τάσος
  18. Κο­λο­βός Γιάν­νης
  19. Κο­ντός Δη­μή­τρης
  20. Κο­σμάς Πάνος
  21. Κου­βε­λά­κης Στά­θης
  22. Κρι­τσω­τά­κης Μι­χά­λης
  23. Λε­ου­τσά­κος Στά­θης
  24. Μάρ­τα­λης Σω­τή­ρης
  25. Μαυ­ρό­που­λος Τάσος
  26. Μπα­δο­γιάν­νης Άκης
  27. Μπε­λα­ντής Δη­μή­τρης
  28. Μπό­λα­ρη Μαρία
  29. Μπό­λας Μά­ξι­μος
  30. Μπού­κας Κώ­στας
  31. Να­θα­ναη­λί­δου Κων­στα­ντί­να
  32. Ντα­βα­νέ­λος Αντώ­νης
  33. Ου­ζου­νί­δου Ευ­γε­νία
  34. Πα­πα­δό­γιαν­νη Σόφη
  35. Πα­πα­δό­που­λος Χρή­στος
  36. Πα­πα­μι­χα­λο­πού­λου Μαρία
  37. Πα­πα­τρια­ντα­φύλ­λου Νίκος
  38. Πρι­μη­κή­ρης Βα­σί­λης
  39. Πρω­το­νο­τά­ριος Γιάν­νης
  40. Σα­που­νάς Γιώρ­γος
  41. Σουλ­τα­νί­δου Χρι­στί­να
  42. Σπα­νού Δέ­σποι­να
  43. Σπη­λιο­πού­λου Μάγδα
  44. Στρα­τού­λης Δη­μή­τρης
  45. Συ­ρά­κου Σταυ­ρού­λα
  46. Τό­λιος Γιάν­νης
  47. Φο­ντά­νας Γιάν­νης
  48. Φρα­γκια­δά­κη Μαρία
  49. Φρά­γκου Λία
  50. Χα­ρα­λα­μπί­δου Δέ­σποι­να
  51. Χα­ρί­σης Γιώρ­γος
  52. Χου­ντής Νίκος
  53. Ψαρ­ρέα Ελένη

Σχολιάστε

Σουρεαλισμός !

dal_02-copy

Αντιγράφουμε από το Left.gr:
«Στη σημερινή συνεδρίαση της ΠΓ – υπό τη διευρυμένη της σύνθεση (sic) – ξεκίνησε η προεκλογική προετοιμασία του ΣΥΡΙΖΑ.
Σε κλίμα ομοφωνίας, τονίστηκε ότι το κόμμα προχωρά ενωμένο στις εκλογές, κλπ.»

Νταλί ζεις, εσύ μας οδηγείς !

Σχολιάστε

Αναστέλει το Δουβλίνο ΙΙ για τους Σύρους πρόσφυγες η Γερμανία.

To Ομοσπονδιακό γραφείο μετανάστευσης και ασύλου της Γερμανίας εξέδωσε πριν λίγο νέες οδηγίες απεύθυνσης και υποβολής αιτημάτων προς αυτό, οι οποίες αναιρούν τις διαδικασίες που προβλέπει η Συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ για Σύριους υπηκόους.

syrioi_prosfyges_synora_toyrkia

Πηγή: Left.gr

Πρακτικά η Γερμανία θα σταματήσει τις επαναπροωθήσεις των Σύριων προσφύγων στις χώρες πρώτης απογραφής, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Όσοι πρόσφυγες αιτούνται άσυλο από τούδε και πέρα θα περνούν αυτόματα τις καθιερωμένες διαδικασίες και τα αντίστοιχα δικαιώματα, χωρίς να χρειάζεται να περνούν από τις διαδικασίες της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ.

Από τον Ιανουάριο η Γερμανία έχει εγγράψει στους σχετικούς καταλόγους 44.417 αιτήσεις, όμως εκκρεμούν άλλες 800.000, αριθμός που κατατάσσει τη Γερμανία στην πρώτη θέση μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών στις οποίες επιθυμούν να καταφύγουν οι πρόσφυγες.

Η γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και η κυβέρνησή της τάχθηκαν ανοιχτά σήμερα κατά των βίαιων διαδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν εναντίον των αιτούντων άσυλο στην πόλη Χαϊντενάου της ανατολικής Γερμανίας στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου.

«Η καγκελάριος και ολόκληρη η κυβέρνηση καταδικάζουν με τον πιο έντονο τρόπο τη βία και την επιθετική ατμόσφαιρα απέναντι στους ξένους εκεί», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ στην τακτική συνέντευξη Τύπου.

«Είναι αηδιαστικό το πώς ακροδεξιοί εξτρεμιστές και νεοναζί προσπαθούν να διαδώσουν το ηλίθιο μήνυμά τους για μίσος γύρω από ένα κέντρο ασύλου», είπε.

Τουλάχιστον 31 γερμανοί αστυνομικοί τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις με περίπου 600 διαδηλωτές τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, πολλοί από τους οποίους εκσφενδόνιζαν εναντίον τους μπουκάλια και πέτρες, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την οργή τους για την άφιξη προσφύγων που ζητούν πολιτικό άσυλο.

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ απέρριψε τις εκκλήσεις να διεξαχθεί μία νέα σύνοδος κορυφής της ΕΕ για τη μετανάστευση, λέγοντας πως τα κράτη-μέλη θα πρέπει να σταματήσουν να χρονοτριβούν και να εφαρμόσουν τις υπάρχουσες συμφωνίες για το θέμα αυτό.

Τα σχόλια του Γιούκερ σε ένα άρθρο γνώμης που δημοσιεύεται σήμερα στη γαλλική εφημερίδα Le Figaro και τη γερμανική Die Welt γίνονται πριν από τη συνάντηση που θα έχει η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ με τον γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ στο Βερολίνο προκειμένου να συζητήσουν το μεταναστευτικό.

Ο Γιούνκερ επανέλαβε την κριτική που ασκεί στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι δεν δέχονται μετανάστες από την Ιταλία και την Ελλάδα, όπου δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι φθάνουν με σκάφη τους τελευταίους μήνες προκειμένου να ξεφύγουν από τη φτώχεια και τον πόλεμο στις πατρίδες τους.

«Δεν χρειαζόμαστε μια νέα σύνοδο κορυφής. Τα κράτη-μέλη πρέπει να υιοθετήσουν τα ευρωπαϊκά μέτρα και να τα εφαρμόσουν στην επικράτειά τους», γράφει ο Γιούνκερ.

Ο Γιούνκερ πρόσθεσε πως η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταρτίσει έναν ενιαίο κατάλογο «ασφαλών χωρών» προς τις οποίες θα μπορούν να επιστρέφονται οι μετανάστες.

Σχολιάστε

Παραιτήθηκε από γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ ο Τάσος Κορωνάκης.

Την παραίτησή του από τη θέση του γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ υπέβαλε πριν από λίγο ο Τάσος Κορωνάκης, κατά την συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος.

tasos-koronakis_7

Πηγή: stokokkino.gr

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Τάσος Κορωνάκης έκανε λόγο για την διαφωνία του με την πολιτική «γραμμή» του κόμματος και για υποτίμηση του κόμματος το τελευταίο διάστημα.

Αναφέρθηκε επίσης στην πόλωση που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ, στην απογοήτευση και την αποστράτευση μελών του κόμματος και σημείωσε ότι αυτό μετά την πρωτοφανή μάχη που δόθηκε στην διαπραγμάτευση και την επτάμηνη διακυβέρνηση απαιτείτο μια σοβαρή διαδικασία αποτίμησης, αυτοκριτικής και παραγωγής ενός νέου σχεδίου επανακαθορισμού της στρατηγικής και απεμπλοκής από τα μνημόνια.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ότι κομβικό ρόλο έπρεπε να παίξει η δημοκρατία, η εσωκομματική συζήτηση και η ζύμωση με την κοινωνία, ιδιαίτερα μετά την αλλαγή της «γραμμής» του κόμματος ελέω του εκβιασμού που δέχτηκε η κυβέρνηση. Έβαλε όμως και κατά της απόφασης για εκλογές χωρίς την διεξαγωγή του Εκτάκτου Συνεδρίου, ενώ έψεξε και το περιεχόμενο του διαγγέλματος του πρωθυπουργού, αφού δημιουργεί -όπως φέρεται να είπε- την αίσθηση μιας στρατηγικής ήττας της Αριστεράς, αφού επιχειρείται η ωραιοποίηση του μνημονίου, χωρίς καμία προετοιμασία για νέους εκβιασμούς.

Ιδιαίτερα καυστικός ήταν όμως και για την Αριστερή Πλατφόρμα, σημειώνοντας ότι φέρθηκαν σαν να ήταν έτοιμοι από καιρό για την σύγκρουση, καθώς και για το ότι τα στελέχη της άλλοτε τάσης του κόμματος χρησιμοποίησαν ανέξοδη ρητορεία για το εθνικό νόμισμα.

Ο Τάσος Κορωνάκης θα παραμείνει, όπως είπε, στο κόμμα προσδοκώντας να διεξαχθούν οι κατάλληλες εσωκομματικές διαδικασίες, ενώ απηύθυνε, σύμφωνα με πληροφορίες, έκκληση σε όλες τις πλευρές να υπερασπιστούν το ήθος της Αριστεράς και να απορρίψουν την «ανθρωποφαγία».

Υπενθυμίζεται ότι προ ημερών ο Τάσος Κορωνάκης είχε δηλώσει σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι αδυνατεί να λειτουργήσει ως «γραμματέας της διάσπασης και των μνημονίων».

Νίκος Σβέρκος

Σχολιάστε

Πορεία στον Κάκαβο ενάντια στην εξόρυξη χρυσού – Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων & προσαγωγές από την αστυνομία.

Με δακρυγόνα απάντησε η αστυνομία στη διαδήλωση στον Κάκαβο ενάντια στην εξόρυξη χρυσού – Δεκάδες προσαχθέντες στο ΑΤ Πολυγύρου, πληροφορίες ότι οι προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις με την κατηγορία της στάσης.

kakabos-dakrygona

Πηγή: Left.gr

Σε δεκάδες προσαγωγές κατέληξε η πορεία στον Κάκκαβο ενάντια στην εξόρυξη χρυσού με σύνθημα «Όχι στην αναμονή, στην αναβολή, στα λόγια, στις υποσχέσεις, στην αδράνεια, στις διώξεις, στα ψεύτικα διλήμματα, στην καταστολή, στο φόβο».

Σχολιάστε

Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι δημόσιοι ψεύτες.

ÌÅ ÌÅÃÁËÅÓ ÏÕÑÅÓ ÊÁÉ ÅÍÔÁÓÅÉÓ ÎÅÊÉÍÇÓÅ ÓÇÌÅÑÁ ÔÏ ÍÅÏ ÐÑÏÃÑÁÌÌÁ ÊÔÇÌÁÔÏÃÑÁÖÇÓÇÓ ÃÉÁ ÔÏ ÅÈÍÉÊÏ ÊÔÇÌÁÔÏËÏÃÉÏ ÓÔÁ ÃÑÁÖÅÉÁ ÊÔÇÌÁÔÏÃÑÁÖÇÓÇÓ ÔÏÕ ÄÇÌÏÕ ÁÈÇÍÁÉÙÍ ÓÔÏ ÓÕÍÔÁÃÌÁ

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Πηγή: enikos.gr

Από τη στιγμή της εκδήλωσης της κρίσης αυτό που παρακολουθούµε είναι ένα τσουνάμι προπαγάνδας με στόχο το πλήρες αναποδογύρισµα της λογικής και της πραγµατικότητας.

Αυτό που αναμφισβήτητα κατέρρευσε το 2009 στην Ελλάδα και στον κόσμο, είναι η ιδιωτική οικονοµία των τραπεζών, των πολυεθνικών, των κεφαλαιοκρατών. Μαζί της κατέρρευσε η «δηµόσια» οικονοµία του καπιταλιστικού κράτους, δηλαδή του κράτους των «ιδιωτών», των καπιταλιστών και των µονοπωλίων.

Αυτοί που δηµιούργησαν τα χρέη είναι οι ιδιώτες. Αλλά οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, την ώρα που στύβουν το δηµόσιο ταµείο για να τους διασώσουν, εκδίδουν καθηµερινά κι από ένα φιρµάνι κατεδάφισης του «δηµόσιου τοµέα της οικονοµίας». Πρόκειται για φιρµάνια που στην ουσία συνιστούν «πολεµικά ανακοινωθέντα» προς τους εργαζοµένους.

Στο πλαίσιο αυτού του «πολέμου» δεν λείπουν, φυσικά, οι «ψυχολογικές επιχειρήσεις». Οι μέθοδοι του κοινωνικού αυτοματισμού. Της σαλαμοποίησης της κοινωνίας. Της απομόνωσης κοινωνικών στρωμάτων ώστε οι «σωτήρες» να τσακίσουν το ένα μετά το άλλο, και στο τέλος όλα μαζί.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι επιλέχτηκαν εξ αρχής ως «αδύναμος κρίκος» αυτής της επιχείρησης. Οι κυβερνώντες θέλοντας να προωθήσουν την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» ανάµεσα σε ιδιωτικούς και δηµόσιους υπαλλήλους, απευθύνονταν και απευθύνονται σε ένα λαό των 10 εκατοµµυρίων, ισχυριζόµενοι ότι «όλοι µαζί τα φάγαµε». Και για να «αποδείξουν» τον ισχυρισµό τους τι κάνουν; Ενοχοποιούν τους 500.000 από αυτά τα 10 εκατοµµύρια ότι είναι «υπεράριθµοι» δηµόσιοι υπάλληλοι.

Ξεχνούν, βέβαια, μια «λεπτομέρεια»: Οι υπάλληλοι αυτοί διορίστηκαν στο ∆ηµόσιο από τους κρατούντες. Αλλά οι κρατούντες, εκείνοι που «τους διόρισαν» επιχειρώντας να χτίσουν πάνω στο δικαίωµα για δουλειά την πολιτική «πελατεία» τους, οι ίδιοι που παλιότερα αναφωνούσαν προς τους κοµµατικούς τους στρατούς του ∆ηµοσίου «εσείς είστε το κράτος», έρχονται τώρα και ζητούν τα ρέστα!

Στο πλαίσιο αυτού του ρεσιτάλ ανηθικότητας, τα µυθεύµατα περισσεύουν. Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

   1) Λένε ότι το πογκρόμ που έχουν εξαπολύσει με τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες γίνεται για τη διάσωση του δημόσιου ταμείου. Λένε ψέματα. To «όφελος» από τις απολύσεις και την διαθεσιμότητα στο Δημόσιο θα είναι της τάξης των… 100 εκατομμυρίων ευρώ. Και μάλιστα σε βάθος 6ετίας (2013 – 2018). Δεν το λέμε εμείς. Το λέει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ.Σταϊκούρας με το έγγραφο που διαβίβασε στη Βουλή για τις προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου. Περί αυτού του οικονομικού «οφέλους» πρόκειται…

    2)   Μια από πλέον χυδαίες παραστάσεις της προπαγάνδας των κυβερνητικών θιάσων της αθλιότητας, ενταγµένη κι αυτή στο «όλοι µαζί τα φάγαµε», ήταν η θεωρία των «εκατομμυρίων» εργαζομένων στον δημόσιο τομέα που με κάθε ευκαιρία επανέρχεται. Ποιος δεν θυμάται την περίφηµη «απογραφή», µέσω της οποίας η κυβέρνηση θα «ξετρύπωνε» αυτά τα δήθεν «εκατοµµύρια» των δημοσίων υπαλλήλων, αυτές τις «ορδές εκατομμυρίων κοπριτών» που… ευθύνονται για το δημόσιο χρέος. Κάποια στιγμή, βέβαια, ο καθεστωτικός γκεμπαιλισμός των κυβερνώντων, που προσποιούνταν ότι δε γνώριζαν εκ των προτέρων και µέσα από τους λογαριασµούς του προϋπολογισµού τον αριθµό των δηµοσίων υπαλλήλων, αποκαλύφθηκε. Τελικά, η ίδια η δική τους «απογραφή» έδειξε ότι τα «εκατοµµύρια» περιορίζονταν σε 636.188 τακτικούς δημόσιους υπάλληλους, 49.546 έκτακτους και 20.242 εργαζόμενους με άλλες μορφές εργασίας (ανακοινώσεις Δ.Ρέππα, 10/4/ 2012). Αυτά είναι τα… εκατομμύρια των υπαλλήλων. Από τους οποίους, μάλιστα, οι 202.000 και οι άλλοι 93.000 υπηρετούν αντίστοιχα στην εκπαίδευση και στα νοσοκομεία. Τοµείς µε τεράστια κενά σε ανθρώπινο δυναµικό. Ήταν η «απογραφή» τους, επίσης, που απέδειξε ότι οι κυβερνώντες, οι ίδιοι που κατηγορούν τον ελληνικό λαό ότι «όλοι µαζί τα φάγαµε», φρόντισαν το κράτος που κατασκεύασαν να είναι τόσο «βαθύ», ώστε να περιλαµβάνει 84.000 στρατιωτικούς, 65.000 στα σώµατα ασφαλείας και 11.000 κληρικούς…

    3)   Και τι δεν ακούστηκε αυτά τα χρόνια για το υπέρογκο και «διαρκώς αυξανόμενο» κονδύλι για την μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων. Το θέμα µετατράπηκε σε καθηµερινό ανάγνωσµα και ακρόαµα. Βλέπετε, όσοι µπουκώνουν µε δηµόσιο χρήµα βιοµηχάνους, τραπεζίτες, εφοπλιστές και εργολάβους κάπου αλλού έπρεπε να αποδώσουν την ευθύνη για το δηµόσιο χρέος. Ετσι, λοιπόν τι έκαναν; Αφού τσουβάλιαζαν τους μισθούς των δικών τους «γκόλντεν μπόις» με τους μισθούς των εργαζομένων στις δημόσιες επιχειρήσεις, μετά βυσσοδομούσαν εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων παρουσιάζοντάς τους συλλήβδην σαν… «ρετιρέ». Ποια είναι η αλήθεια: Το 1990 οι µισθοί και οι συντάξεις που πλήρωνε το ∆ηµόσιο αποτελούσαν το 14,1% του ΑΕΠ. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ µετά το 1994 «κατέβασαν» το ποσοστό αυτό στο 11% και η κυβέρνηση Καραµανλή το σταθεροποίησε στο 9% του ΑΕΠ. Άρα, στους εργαζοµένους στο ∆ηµόσιο και στους συνταξιούχους του ∆ηµοσίου αναλογούσε ήδη από την έναρξη της κρίσης όλο και µικρότερο ποσοστό του ΑΕΠ. Και µάλιστα πολύ µικρότερο από αυτό που φαίνεται µε την πρώτη µατιά, αφού: Το 1994 το σχετικό κονδύλι µοιράστηκε σε 595.742 εργαζοµένους και συνταξιούχους, ενώ η µοιρασιά του 2008 αφορούσε 896.415 άτοµα. Αυτοί είναι οι «προνοµιούχοι» Έλληνες δηµόσιοι υπάλληλοι (Πηγή: Προυπολογισμοί και «Ριζοσπάστης» 22/11/2009). Επιπλέον: Η δαπάνη µισθοδοσίας των δηµοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα ύψους 9% του ΑΕΠ (σσ: των υπαλλήλων που σε ποσοστό 80% είχαν – προ Μνημονίων – καθαρές αποδοχές από 880 έως 1500 ευρώ και που το 50% των οποίων διαθέτουν πτυχίο πανεπιστηµιακής εκπαίδευσης ή ανώτερο τίτλο σπουδών), ήδη από το 2009 ήταν µικρότερη ως ποσοστό του ΑΕΠ από εκείνη των δηµοσίων υπαλλήλων της Δανίας µε 16,9%, της Γαλλίας µε 12,8%, της Φινλανδίας µε 13%, της Σουηδίας µε 15,1% («Αντίχτυπος» 17/12/2010).

     4) Ένα «δηµοφιλές» προπαγανδιστικό παραµύθι είναι εκείνο περί του «υπερμεγέθους» ποσοστού των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ. Εδώ το παραμύθι συναγωνίζεται εκείνο με την «Κοκκινοσκουφίτσα». Η έρευνα στα πλαίσια της «Έκθεσης Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» που πραγµατοποιήθηκε από τους ερευνητές του αυστριακού Ινστιτούτου Οικονοµικών Ερευνών και των Πανεπιστηµίων του Στρασβούργου και του Μαγδεµβούργου («The size and performance of public sector activities in Europe»), αποδεικνύει ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των δηµοσίων υπαλλήλων επί του συνόλου των εργαζοµένων είναι 11,4%. Αυτό το ποσοστό είναι ένα από τα 4 χαµηλότερα σε όλη την Ευρώπη. Η Ελλάδα έχει, αναλογικά µε το σύνολο των εργαζοµένων, το 1/3 των δηµοσίων υπαλλήλων σε σύγκριση µε τη Σουηδία και τη ∆ανία και περίπου το 1/2 σε σύγκριση µε τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Μάλιστα, αυτά τα ποσοστά παραµένουν σταθερά εδώ και τριάντα χρόνια.

     5) Εξίσου «δηµοφιλές» προπαγανδιστικό παραµύθι είναι και το άλλο, για τις «υπέρµετρες» δηµόσιες δαπάνες. Αλλά από όλα τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκύπτει ότι το σύνολο των δαπανών του ελληνικού κρατικού τοµέα ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι ένα από τα χαµηλότερα σε όλη την Ευρώπη. Όσο για το «γενναιόδωρο» κράτος πρόνοιας που τάχα απολαµβάνουν οι Έλληνες, αρκεί να σηµειωθεί ότι κατά µέσο όρο την περίοδο 1998-2007 η Ελλάδα διέθετε µόνο 3.530 ευρώ κατά κεφαλήν για προγράµµατα κοινωνικής προστασίας, ενώ ο µέσος όρος στην Ευρωζώνη είναι 6.251,78 ευρώ. Τέλος και σχετικά µε τους «κοπρίτες» δηµοσίους υπαλλήλους, το ίδιο το ∆ΝΤ οµολογεί: Στις µεγάλες οικονοµίες ανά τον κόσµο (και όχι µόνο στην Ελλάδα) η αύξηση των ελλειμμάτων οφείλεται κατά 50% στην πάσης φύσεως φοροδιαφυγή των µεγαλοσχηµόνων και στην αποπληρωµή τόκων για προηγούµενα δάνεια των κυβερνήσεων που καταλήγουν πάλι στα ταµεία των µεγαλοσχηµόνων. Αντίθετα, η αύξηση των δηµοσίων δαπανών επιβαρύνει τα ελλείμματα κατά λιγότερο από 10% («Ιός – Ελευθεροτυπία», 27/11/2010 και Κώστας Νικολάου, Enet.gr)

   Συμπέρασμα:

Η παγκόσμια οικονοµική κρίση δεν εκδηλώθηκε παρά ως κατάρρευση της περίφημης «ιδιωτικής», της καπιταλιστικής δηλαδή, οικονομίας. Τους ιδιώτες των μονοπωλίων, των πολυεθνικών και των τραπεζών ήταν που ήρθαν να διασώσουν τα κράτη, «κοινωνικοποιώντας» τα βάρη από τις ζηµιές των τραπεζιτών.

Το γεγονός αυτό δείχνει από µόνο του πόσο σαθρές είναι οι «αναλύσεις» περί ευθύνης του σπάταλου και αντιπαραγωγικού δηµόσιου χαρακτήρα της οικονομίας έναντι του «υγιούς» ιδιωτικού τοµέα.

Τα παραπάνω φυσικά και δεν αναιρούν ότι πράγματι στην Ελλάδα, ο λεγόμενος «δημόσιος τομέας» και σπάταλος είναι, και αντιπαραγωγικός και αντικοινωνικός. Όμως, οι υπόλογοι για τη λειτουργία του δηµόσιου τοµέα όπως αυτοί τον κατασκεύασαν έτσι ώστε να υπηρετεί τα συµφέροντα του κεφαλαίου, οι αρχιτέκτονες της ρουσφετοκρατίας και της αναξιοπρεπούς γλίτσας µε την οποία οικοδοµούσαν τους κοµµατικούς στρατούς τους, έχουν το επιπλέον θράσος να υποδεικνύουν ως υπεύθυνους για το δικό τους δηµιούργηµα τους εργαζοµένους. Τους οποίους µάλιστα έφτασαν να αποκαλούν µέχρι και «κοπρίτες» (Θόδωρος Πάγκαλος, «Βήµα» 1/1/2011).

Και είναι προφανές γιατί το κάνουν:

    Πρώτον, γιατί με πρόσχηµα την «κριτική» ενάντια στο καπιταλιστικό «δηµόσιο», εκείνη που ελεεινολογείται, που επιχειρείται να λοιδορηθεί ως υπόλογη και ως υπεύθυνη (!) για την κρίση είναι η έννοια του πραγµατικά δηµόσιου, του πραγµατικά συλλογικού και του πραγµατικά κοινωνικού.

    Δεύτερον, διότι χτυπώντας τους δημόσιους υπαλλήλους στο όνομα της… «έγνοιας» τους για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, και τους δημόσιους έχουν φτωχοποιήσει και τους ιδιωτικούς τους έχουν στείλει κατά 1,5 εκατομμύριο στην ανεργία, κατά 1 εκατομμύριο στην απληρωσιά και όλους μαζί στον εργασιακό μεσαίωνα.

Σχολιάστε

23 Αυγούστου 1927: Η δολοφονία των Σάκο και Βαντσέτι.

Η οικονομική κρίση πλήττει τις ΗΠΑ, η αντίδραση ψάχνει για εξιλαστήρια θύματα. Αντισοβιετική, αντικομμουνιστική ψύχωση. Εισαγγελέας και αστυνομία κατασκευάζουν «στοιχεία». Αθλιότητες του δημόσιου κατήγορου. «Ένοχοι, γιατί είναι …εχθροί των θεσμών». Εκτέλεση για φρονηματισμό των εργατών.

4159_1_0Πηγή: imerodromos.gr

Τη διετία 1919-1920, η αστική τάξη των ΗΠΑ και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι αντιμετωπίζουν με πανικό τις επαναστατικές εξελίξεις σ’ ολόκληρο τον κόσμο, αλλά και την ορμητική ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στην ίδια τους τη χώρα. Αυτός ο πανικός εκδηλώνεται με διάφορες μορφές και πάντα με μεγάλη σκληρότητα. Ο αντισοβιετισμός και ο αντικομμουνισμός αγγίζουν τα όρια της υστερίας. Το να υψώνεις σε μια συγκέντρωση κόκκινη σημαία, θεωρείται έγκλημα. Ύποπτοι θεωρούνται ακόμη και όσοι φορούν κόκκινη γραβάτα, αφού έτσι μπορεί να υποδηλώνουν την πολιτική τους τοποθέτηση.

Το εργατικό κίνημα υπό διωγμό

Χιλιάδες κομμουνιστές και προοδευτικοί πολίτες ξυλοκοπούνται, φυλακίζονται, εκτοπίζονται. Εν τω μεταξύ συστηματικά αναπτύσσεται η προπαγάνδα κατά των νεοφερμένων μεταναστών. Η αστυνομία και οι υπόλοιπες υπηρεσίες ασφαλείας θεωρούν αυτούς τους μετανάστες, κυρίως από τις ευρωπαϊκές χώρες, ως τους κύριους υπεύθυνους για τη ραγδαία διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών στην εργατική τάξη των ΗΠΑ. Οι ιθύνοντες κύκλοι πιστεύουν ότι οι μετανάστες είναι το «εύκολο θύμα», γιατί δεν τους αποδίδουν μόνον τις «ανατρεπτικές ενέργειες» (έτσι ονόμαζαν τις απεργίες), αλλά και γιατί πιστεύουν ότι μπορούν να στρέψουν τους άλλους εργαζόμενους εναντίον των μεταναστών, με το επιχείρημα ότι αυτοί ευθύνονται για την ανεργία και την οικονομική κρίση που πλήττει αυτήν την περίοδο τις ΗΠΑ.

Το «έγκλημα» και η «κατηγορία»

Το 1920 συλλαμβάνονται δύο από τους γνωστότερους ηγέτες του εργατικού κινήματος, οι Ιταλοί εργάτες Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι . Το «έγκλημά» τους ήταν ότι πρωτοστάτησαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου και ήσαν πρωτοπόροι οργανωτές των εργατικών συνδικάτων, μακριά, μάλιστα, από την οπορτουνιστική γραμμή που κυριαρχούσε τότε στη συνδικαλιστική ηγεσία.

Όμως, η επίσημη κατηγορία που τους απαγγέλλεται δεν έχει καμιά σχέση με τις συνδικαλιστικές και τις πολιτικές τους δραστηριότητες. Κατηγορούνται πως δήθεν πήραν μέρος σε ένοπλη ληστεία μιας χρηματαποστολής, που μετέφερε χρήματα για μισθούς στο Σάουθ Μπράιντρι. Κατά τη διάρκεια της ληστείας, δολοφονήθηκαν ένας φρουρός της χρηματαποστολής και ο ταμίας της επιχείρησης. Το αποδεικτικό στοιχείο, το οποίο η αστυνομία χρησιμοποίησε για να ενοχοποιήσει τους δύο εργάτες, ήταν ένα πιστόλι, που είχε υπό την κατοχή του ο Νικόλα Σάκο , κατά τη στιγμή της σύλληψής του. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η οπλοκατοχή στις ΗΠΑ δεν απαγορευόταν. Δηλαδή, το να έχει κάποιος ένα πιστόλι, ούτε ασυνήθιστο, ούτε εκπληκτικό ήταν.

Μια δίκη – φάρσα

Η δικαστική διαδικασία είναι μια μοναδική φάρσα. Οι «αυτόπτες μάρτυρες» έχουν προπαρασκευαστεί κάτω απ’ την πίεση του εισαγγελέα και της αστυνομίας. Κανένας τους, βέβαια, δεν ήταν μπροστά την ώρα της ληστείας, όλοι, όμως, «αναγνωρίζουν τους κατηγορούμενους» ως δράστες. Στην αρχή της διαδικασίας, ένας από τους πρώτους «αυτόπτες μάρτυρες», αποκαλύπτεται ότι είναι πρόσφατα αποφυλακισμένος εγκληματίας, ο οποίος εμφανίστηκε στο δικαστήριο με ψεύτικο όνομα. Ο ίδιος ομολογεί ότι δέχτηκε να ψευδομαρτυρήσει σε συνεννόηση με τον εισαγγελέα και με αντάλλαγμα την αποφυλάκισή του. Κατά τη διάρκεια της δίκης, αποκαλύπτεται ότι ο διορισμένος από το δικαστήριο διερμηνέας παραποιεί συστηματικά τα λεγόμενα των δύο κατηγορουμένων, στηριζόμενος στο ότι ο Σάκο και ο Βαντσέτι δεν ξέρουν καλά αγγλικά.

Κατάθεση κατά παραγγελία

Τελικά, μετά την κατάρριψη όλων των κατηγοριών από τους κατηγορούμενους, το μοναδικό στοιχείο, στο οποίο μπορεί να στηριχτεί η κατηγορούσα αρχή, είναι το όπλο του Σάκο. Μάρτυρας – κλειδί θεωρείται ένας εμπειρογνώμονας όπλων, ο οποίος καλείται να καταθέσει. Ομως, η κατάθεσή του καθοδηγείται με μαεστρία από τον εισαγγελέα, ώστε να μείνει η εντύπωση ότι το πιστόλι του κατηγορουμένου είναι το πιστόλι, με το οποίο έγινε η ληστεία και διαπράχθηκαν οι δύο φόνοι.

Ιδού, λοιπόν, η μεθόδευση, όπως την αποκάλυψε αργότερα ο διευθυντής της αστυνομίας της Μασαχουσέτης, κάπτεν Πρόκτορ, ο οποίος κατέθεσε ως εμπειρογνώμων όπλων στη δίκη: «Συμφωνήσαμε με τον εισαγγελέα να πω ότι οι σφαίρες που βρέθηκαν στον τόπο της ληστείας προέρχονται κατά πάσα πιθανότητα από το πιστόλι του Νικόλα Σάκο. Όμως, επειδή υπήρχε κίνδυνος να αποκαλυφθεί το ψέμα, ο εισαγγελέας μου είπε ότι αν μου ζητηθούν αποδείξεις από κάποιο μέλος του δικαστηρίου να πω ότι δεν έχω». Κατά «σύμπτωση», αποδείξεις δε ζητήθηκαν και ο δικαστής Ουέμπστερ Θέιχερ, γνωστός στη Μασαχουσέτη για τις αντιδραστικές του απόψεις, ανακεφαλαιώνοντας την κατάθεση του Πρόκτορ, αποφαίνεται ότι το φονικό βλήμα προέρχεται από το πιστόλι του Σάκο.

Μια από τις χιλιάδες εργατικές διαδηλώσεις, που έγιναν στο διάστημα 1920 - 1927 σ' ολόκληρο τον κόσμο για τη σωτηρία των Σάκο και Βαντσέτι

«Εχθροί των θεσμών…»

Αυτό φτάνει για να κηρυχτούν οι δύο εργατικοί ηγέτες ένοχοι. Ο δικαστής Θέιχερ, στο «αιτιολογικό» της απόφασης, σημειώνει: «Ακόμα κι αν δεν έχουν διαπράξει το έγκλημα, που τους καταλογίζεται, είναι, πάντως, ηθικά ένοχοι, γιατί είναι εχθροί των σημερινών θεσμών…»!

Πάνω από έξι χρόνια διαρκεί ο αγώνας για την αναθεώρηση της εσφαλμένης απόφασης. Εργάτες και επιφανείς προσωπικότητες απ’ όλο τον κόσμο στέκουν στο πλευρό των αθώων καταδικασθέντων. Μια σημαντική εξέλιξη κατά της διάρκεια αυτής της εξαετίας έλαβε χώρα το Νοέμβρη του 1925: Ο φυλακισμένος για σειρά εγκλημάτων Τσελεστίνο Μαντέιρος στέλνει ένα σημείωμα από τη φυλακή στη διοίκηση της αστυνομίας και το δικαστήριο της Μασαχουσέτης, όπου γράφει: «Ομολογώ ότι πήρα μέρος στο έγκλημα του Σάουθ Μπράιντρι και ότι οι Σάκο και Βαντσέτι δεν συμμετείχαν».

Για παραδειγματισμό

Όμως, οι αρχές της Μασαχουσέτης και της Ουάσιγκτον δεν έχουν σκοπό να αφήσουν ελεύθερη τη λεία τους. Απορρίπτουν το αίτημα για επανάληψη της δίκης. Η απόφαση είχε ληφθεί: Η εκτέλεση θα γίνει για παραδειγματισμό των ξεσηκωμένων εργατών και για να ενοχοποιηθούν στο πρόσωπό τους οι νεοφερμένοι μετανάστες. Η τελική πράξη αυτού του εγκλήματος εκτυλίσσεται στις 23 Αυγούστου του 1927. Οι δύο πρωτοπόροι αγωνιστές του αμερικανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος, που καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης, αλλά και της εξάχρονης φυλάκισής τους, αντιμετώπισαν τη σκευωρία με ψηλά το κεφάλι, τιμώντας την τάξη τους, ο Νικόλα Σάκο και ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι , δολοφονήθηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα.

Μόλις 50 χρόνια αργότερα, το 1977, ο κυβερνήτης της πολιτείας της Μασαχουσέτης, Μάικλ Δουκάκης, επιβεβαίωσε ότι ο Σάκο και ο Βαντσέτι «ήταν αθώοι». Πενήντα χρόνια αργότερα!

«Τα λόγια μας, η ζωή και ο πόνος μας δεν είναι τίποτα. Ο θάνατός μας – ο θάνατος ενός παπουτσή κι ενός φτωχού ψαρά – είναι το παν για μας! Η τελευταία στιγμή μάς ανήκει – η θανάσιμη αγωνία είναι ο θρίαμβός μας…».
Μπαρτολομέο Βαντσέτι

Σχολιάστε