ΜΕΤΑ: Η επίθεση στον κόσμο της εργασίας δεν σταματά στα «προαπαιτούμενα»

meta-kokkino-kitrino2

Στις 15 και 22 Ιουλίου 2015, η Ελληνική Βουλή «νομοθέτησε» τα περίφημα «προαπαιτούμενα μέτρα» προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία που θα οδηγήσει στο 3ο μνημόνιο. Παρόλα αυτά, τις τελευταίες μέρες πληθαίνουν τα δημοσιεύματα που φέρουν τους τοκογλύφους – δανειστές να έχουν νέες απαιτήσεις από την ελληνική κυβέρνηση, απαιτήσεις που θα κληθούν να πληρώσουν τα «συνήθη υποζύγια», ο κόσμος της εργασίας, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι φτωχές λαϊκές τάξεις.

Οι απαι­τή­σεις τους απο­δει­κνύ­ουν πλέον ξε­κά­θα­ρα ακόμα και στους πιο κα­λό­πι­στους, πως η άποψηπου λέει ότι – παρά την επα­χθή συμ­φω­νία των Βρυ­ξελ­λών – υπάρ­χουν ακόμα δυ­να­τό­τη­τες για να ασκη­θεί μια εσω­τε­ρι­κή κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή υπέρ των ερ­γα­ζο­μέ­νων και των φτω­χών λαϊ­κών στρω­μά­των, είναι έωλη.

Το ΜΕΤΑ – από την πρώτη στιγ­μή – είχε επι­ση­μά­νει πως οποια­δή­πο­τε υπο­χώ­ρη­ση της κυ­βέρ­νη­σης απέ­να­ντι στις «ορέ­ξεις» των το­κο­γλύ­φων θα ση­μά­νει νέους εκ­βια­σμούς και νέες απαι­τή­σεις, έτσι ώστε το νέο μνη­μό­νιο, που θα υπο­γρα­φεί να δια­σφα­λί­ζει πλή­ρως τη συ­νέ­χι­ση της προη­γού­με­νης βάρ­βα­ρης νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής και θα φέρει με­γα­λύ­τε­ρη ύφεση στη χώρα, πλήρη ισο­πέ­δω­ση των ερ­γα­σια­κών και ασφα­λι­στι­κών δι­καιω­μά­των, υψη­λό­τε­ρη ανερ­γία, με­γα­λύ­τε­ρη φτω­χο­ποί­η­ση της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας, εκ­ποί­η­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας και του δη­μό­σιου πλού­του της χώρας.

Πα­ράλ­λη­λα, και το ζή­τη­μα της εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας αλλά και της ίδιας της δη­μο­κρα­τί­ας και της λει­τουρ­γί­ας των δη­μο­κρα­τι­κών θε­σμών της χώρας αμ­φι­σβη­τεί­ται, όταν ζη­τούν, για πα­ρά­δειγ­μα, να «ενη­με­ρώ­νο­νται» πολύ νω­ρί­τε­ρα για τα νο­μο­σχέ­δια, να «συμ­φω­νούν» και μετά αυτά να έρ­χο­νται στη Βουλή, όταν ζη­τούν αλ­λα­γές σε νό­μους που ήδη έχει ψη­φί­σει η Βουλή (ακόμα και πρό­σφα­τους, όπως ο νόμος με τα πρώτα προ­α­παι­τού­με­να που ψη­φί­στη­κε στις 15 Ιου­λί­ου). Το ομο­λό­γη­σε, εξάλ­λου, και ο ίδιος ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης.

Στα ερ­γα­σια­κά, ζη­τούν να μην αυ­ξη­θεί ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός – τον θε­ω­ρούν ήδη υψη­λό – αφού ο στό­χος τους είναι να πάει στα 300 ευρώ και να δια­τη­ρη­θούν οι δια­κρί­σεις σε βάρος των νέων ερ­γα­ζο­μέ­νων κάτω από 25 ετών, να μην επα­νέλ­θει ο θε­σμός των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων και των ΣΣΕ, να μειω­θούν και άλλο οι μι­σθοί των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο Δη­μό­σιο, να επα­νέλ­θει το πρό­γραμ­μα των δια­θε­σι­μο­τή­των και των απο­λύ­σε­ων, ηαπε­λευ­θέ­ρω­ση επαγ­γελ­μά­των, οι ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, η κα­τάρ­γη­ση της Κυ­ρια­κής αρ­γί­ας και των συν­δι­κα­λι­στι­κών δι­καιω­μά­των των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Το νέο μνη­μό­νιο και οι δι­καιο­λο­γί­ες που το συ­νο­δεύ­ουν ανα­πα­ρά­γουν τις θε­ω­ρί­ες των μο­νό­δρο­μωντου 1ου και 2ου μνη­μο­νί­ου, καλ­λιερ­γούν την ητ­το­πά­θεια στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία και δι­καιώ­νουν όλο το μνη­μο­νια­κό πο­λι­τι­κό και οι­κο­νο­μι­κό κα­τε­στη­μέ­νο, που έλεγε ότι ο μόνος ρε­α­λι­στι­κός δρό­μος είναι ο δρό­μος της λι­τό­τη­τας και της απορ­ρύθ­μι­σης των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων, της κοι­νω­νί­ας χωρίς δι­καιώ­μα­τα, με ένα λαό φτωχό και μια χώρα αποι­κία χρέ­ους, χωρίς λαϊκά και δη­μο­κρα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα.

Το ερ­γα­τι­κό – λαϊκό κί­νη­μα που θέλει να τιμά τις πα­ρα­δό­σεις του δεν θε­ω­ρεί ότι υπάρ­χουν μόνο οι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ροι μο­νό­δρο­μοι. Η μάχη που διε­ξά­γε­ται είναι τα­ξι­κή και γι’ αυτό εμείς εί­μα­στε στα­θε­ρά με τις πο­λι­τι­κές αυτές που είναι σε όφε­λος των ερ­γα­ζο­μέ­νων, των συ­ντα­ξιού­χων, των ανέρ­γων και των φτω­χών και σε βάρος των ολι­γαρ­χών και των το­κο­γλύ­φων.

Για το λόγο αυτό, δεν θα στα­μα­τή­σου­με να επα­να­λαμ­βά­νου­με ότι η κυ­βέρ­νη­ση, αν θέλει να μην χάσει γρή­γο­ρα τη λαϊκή της συ­ναί­νε­ση, πρέπει να δια­κό­ψει τις δια­δι­κα­σί­ες για την ψή­φι­ση του 3ου μνη­μο­νί­ου, να προ­χω­ρή­σει τα­χύ­τα­τα στο πέ­ρα­σμα των τρα­πε­ζών υπό δη­μό­σια ιδιο­κτη­σία και κοι­νω­νι­κό έλεγ­χο, να δια­κό­ψει την εξυ­πη­ρέ­τη­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους και να προ­χω­ρή­σει στην δια­γρα­φή του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους του, να πάρει μέτρα σε βάρος του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου, της δια­φθο­ράς και των ΜΜΕ και να προ­χω­ρή­σει σε μέτρα για την πα­ρα­γω­γι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση της χώρας για να χτυ­πη­θεί η μά­στι­γα της ανερ­γί­ας.

Τέλος, είναι κρίμα να δί­νε­ται ζω­τι­κός χώρος και «φιλί ζωής» στις ξε­πε­σμέ­νες μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις, που ο λαός με το πε­ρή­φα­νο ΟΧΙ τις έστει­λε στο πε­ρι­θώ­ριο, να επι­τί­θε­νται και να προ­σπα­θούν να ποι­νι­κο­ποι­ή­σουν την πο­λι­τι­κή ζωή της χώρας, ζη­τώ­ντας την κε­φα­λή επί πί­να­κι όλων όσοι ανί­χνευαν εναλ­λα­κτι­κούς δρό­μους απέ­να­ντι στους εκ­βια­σμούς και στους μο­νό­δρο­μους των δα­νει­στών, αλλά και την «τυφλή» δι­καιο­σύ­νη τους που κι­νεί­ται με τα­χύ­τη­τα όταν πρό­κει­ται να εξε­τα­στούν οι πε­ρι­πτώ­σεις, είτε των ερ­γα­τι­κών αγώ­νων, είτε αμ­φι­σβή­τη­σης της κυ­ριαρ­χί­ας του πο­λι­τι­κού και οι­κο­νο­μι­κού κα­τε­στη­μέ­νου που κα­τέ­στρε­ψε τη χώρα τα τε­λευ­ταία 40 χρό­νια.

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι, οι συ­ντα­ξιού­χοι, οι άνερ­γοι, οι νέοι, ο λαός δεν πρέ­πει να εφη­συ­χα­στούν ούτε να απο­γοη­τευ­τούν. Τα μέτρα είναι σκλη­ρά και θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν όλα τα μέσα για την εφαρ­μο­γή τους. Μο­να­δι­κή διέ­ξο­δος είναι η συ­νέ­χι­ση των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών αγώ­νων για να ακυ­ρω­θούν στην πράξη.

Advertisements
  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: