Αρχείο για 13 Αυγούστου 2015

Αντιμνημονιακό κάλεσμα Λαφαζάνη και 12 στελεχών της Αριστεράς – Σχόλιο του «Μαξίμου».

390758_2683214609092_194874825_n

Πηγές: Iskra.gr και Left.gr

Οι παρακάτω υπογράφοντες, που αντιπροσωπεύουν ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων και οργανώσεων της Αριστεράς, καταγγέλλουν με δήλωση τους το νέο τρίτο μνημόνιο και καλούν σε μεγάλους ενωτικούς αγώνες για την ανατροπή του και την ανατροπή όλων των μνημονίων, για μια νέα προοδευτική πορεία της χώρας.

Ολόκληρη η δήλωση με τις υπογραφές έχει ως εξής:

Η υπογραφή ενός νέου Μνημονίου και μάλιστα από μία κυβέρνηση που εκλέχτηκε για να καταργήσει τα δύο προηγούμενα, ισοδυναμεί με καταστροφή για τον ελληνικό λαό και τη δημοκρατία. Το νέο Μνημόνιο σημαίνει ακόμη περισσότερη λιτότητα, συρρίκνωση των δικαιωμάτων των πολιτών και διαιώνιση του καθεστώτος επιτροπείας της χώρας. Το νέο Μνημόνιο ανατρέπει πλήρως την εντολή του ελληνικού λαού, που απέρριψε συνολικά στις 5 Ιουλίου τις μνημονιακές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές φτώχειας και νεοαποικιακής εξάρτησης.

Σε όλη τη διάρκεια των πέντε τελευταίων χρόνων ο λαός εναντιώθηκε με κάθε τρόπο στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς και απαίτησε μία Ελλάδα ανεξάρτητη, δίκαιη, ανασυγκροτημένη, δημοκρατική και κυρίαρχη. Το μνημόνιο αυτό όπως και τα προηγούμενα, χρειάζεται να συναντήσει την ακόμα πιο πλατιά αγωνιστική αντίσταση μίας αλληλέγγυας και αποφασισμένης κοινωνίας. Αυτήν τη στιγμή επιβάλλεται να συνεχίσουμε στο δρόμο της 5ης Ιουλίου μέχρι το τέλος, μέχρι την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, με εναλλακτικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα, για μια Ελλάδα δημοκρατική, ανασυγκροτημένη, κοινωνικά δίκαιη.

Ο αγώνας ενάντια στο νέο Μνημόνιο αρχίζει τώρα, με την κινητοποίηση του λαού σε κάθε γωνιά της χώρας. Για να αναπτυχθεί και να νικήσει αυτός ο αγώνας, είναι αναγκαία η άμεση λαϊκή οργάνωση σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους κοινωνικούς χώρους.

Καλούμε στην πολιτική και κοινωνική συγκρότηση ενός πλατιού πανελλαδικού κινήματος, με δημιουργία επιτροπών αγώνα ενάντια στο νέο Μνημόνιο, τη λιτότητα και την επιτροπεία της χώρας. Ένα ενωτικό κίνημα που θα δικαιώσει τους πόθους του λαού για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο αγώνας που οδήγησε στον θρίαμβο του «Όχι» της 5ης Ιουλίου συνεχίζεται και θα νικήσει.  

Οι υπογράφοντες

Βερναρδάκης Αλέκος – «Κομμουνιστική Ανανέωση»

Γαλάνης Νίκος – «Παρέμβαση»

Κάβουρας Δημήτρης – «Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη»

Καλτσώνης Δημήτρης – «Μαρξιστικός Σύλλογος «Γ.Κορδάτος»

Λαφαζάνης Παναγιώτης – «Αριστερό Ρεύμα» του ΣΥΡΙΖΑ

Μαντάς Παναγιώτης – «ΔΗΚΚΙ»

Νταβανέλος Αντώνης – «ΔΕΑ»

Παγιάτσος Ανδρέας – «Ξεκίνημα»

Σακελλαρόπουλος Σπύρος – «Αριστερή Ανασύνθεση (ΑΡΑΝ)»

Σαραφιανός Δημήτρης – «Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση (ΑΡΑΣ)»

Σουάνη Μαρία – «Κομμουνιστικό Κίνημα – Εργατικός Αγώνας»

Τζήμας Θέμης – «Δίκτυο Σοσιαλιστών»

Χήτας Λάμπρος – «Πρωτοβουλία των 1000»

 

Το σχόλιο του «Μαξίμου» για το κάλεσμα Λαφαζάνη.

Η απόφαση αυτή οριστικοποιεί την από καιρό ειλημμένη απόφασή του να διαλέξει ξεχωριστό δρόμο από την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ, τονίζουν κυβερνητικές πηγές.

11655991_10155766369075083_889793123_o

Ειδικότερα, το Μαξίμου αναφέρει ότι «Η απόφαση του Π. Λαφαζάνη να ανακοινώσει σήμερα, σε συμπόρευση με παράγοντες της πολυδιασπασμένης  εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, το πρόπλασμα  νέου πολιτικού φορέα, οριστικοποιεί την από καιρό ειλημμένη απόφασή του να διαλέξει ξεχωριστό δρόμο από την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα πριν από το κοινά αποφασισμένο έκτακτο Συνέδριο.

Επειδή, ωστόσο, ο Π. Λαφαζάνης δικαιολογεί την φανερή, πλέον, δραστηριότητά του για ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, επικαλούμενος την προσήλωση του στις προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και στο αποτέλεσμα του πρόσφατου δημοψηφίσματος, θα χρειαστεί να υπενθυμίσουμε ότι η συντεταγμένη επιστροφή στην Δραχμή, την οποία θέτει ως κεντρικό πολιτικό του στόχο – δηλαδή  Δραχμή με Μνημόνιο –  μπορεί να αποτελεί θέση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αλλά δεν υπήρξε ποτέ προγραμματική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ. Όσο για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, οι πάντες γνωρίζουν ότι το 62% του ΟΧΙ, δεν ήταν σε καμία περίπτωση εντολή ούτε για έξοδο από το Ευρώ, ούτε για επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.»

 

Advertisements

Σχολιάστε

Όταν ο διάβολος δεν μπαίνει στον κόπο να κρυφτεί.

Η ασφαλής φύλαξη των αναλωθέντων καυσίμων και των ραδιενεργών αποβλήτων (ΑΚΡΑ), προϊόντων του ερευνητικού αντιδραστήρα του Δημόκριτου, των ακτινολογικών εργαστηρίων, των νοσοκομειακών διαδικασιών ή της τοπικής βιομηχανίας είναι βασική υποχρέωση του κράτους και πολύ λογικά η κυβέρνηση επιχειρεί να ρυθμίσει το μείζον αυτό για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον ζήτημα.

radienerga

Της Όλγας Αθανίτη,
αντιπροέδρου του Αντιπυρηνικού Παρατηρητηρίου Μεσογείου
Πηγή: Left.gr

Ωστόσο, το σχέδιο Προεδρικού  Διατάγματος (ΠΔ) με αντικείμενο τη δημιουργία και λειτουργία εγκαταστάσεων επεξεργασίας και φύλαξης ΑΚΡΑ, το οποίο εμφανίστηκε με χρονικό περιθώριο διαβούλευσης 10 μόλις ημερών(28/07-08/08), χωρίς να έχει προηγηθεί κανείς διάλογος με την επιστημονική κοινότητα της χώρας, τους φορείς αυτοδιοίκησης, τους εκπροσώπους των πολιτών και τα κινήματα που χρόνια τώρα ασχολούνται ενδελεχώς με τα  θέματα αυτά (αντιπυρηνικό,περιβαλλοντικό ), ανοίγεται σε τουλάχιστον αμφιλεγόμενα αν όχι πολύ επικίνδυνα  πεδία.

Το κείμενο προτάσσει την  ανάγκη προσαρμογής της χώρας στις οδηγίες της ΕΕ και της Euratom (περί θεσπίσεως εναίου κοινοτικού πλαισίου). Να θυμηθούμε ωστόσο ότι η Euratom ιδρύθηκε για να προασπίζει τα συμφέροντα της ευρωπαικής πυρηνικής βιομηχανίας ήδη από την προδρομική της ΕΕ εποχή  ενιαίας αγοράς άνθρακα και χάλυβα, συμφέροντα  τα οποία υπηρετεί έκτοτε συνεπώς, ανεπηρέαστη απο τις τραγωδίες του Τσερνόμπιλ, της Φουκούσιμα και τόσων άλλων,υπερασπιζόμενη τα ετήσια έσοδα που αυτή αποφέρει έναντι του δημοσίου συμφέροντος. Όσο για το «ενιαίο κοινοτικό πλαίσιο» με το οποίο η Ελλάδα οφείλει να εναρμονιστεί, εξυπηρετεί και αντικατοπτρίζει τις ανάγκες χωρών με σημαντική  πυρηνική βιομηχανία και  έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων ετησίως στον κρατικό κορβανά τους (όπως η Γαλλία και η Γερμανία) οι οποίες εκτός από νέα συμβόλαια για τη δημιουργία  εγκαταστάσεων σε όλο και περισσότερες χώρες, ψάχνουν συνεχώς για νέους χώρους αποθήκευσης των τεράστιων ποσοτήτων ραδιενεργών καταλοίπων που παράγουν. Αφορά επίσης χώρες – πελάτες των προηγουμένων που διαθέτουν ήδη πυρηνικούς αντιδραστήρες και τέλος χώρες- τοξικές χωματερές, χώρες δηλαδή που ακόμη κι άν δε διαθέτουν δική τους πυρηνική βιομηχανική δραστηριότητα, δέχονται στα εδάφη τους προς τελική επεξεργασία και επίγεια ή υπόγεια αποθήκευση ραδιενεργά απόβλητα και καύσιμα είτε κατ επιταγήν άλλων χωρών από τις οποίες εξαρτώνται στενά πολιτικο- οικονομικά  είτε έναντι ποικίλων ανταλλαγμάτων (πχ.Βαλκάνια, Ανατολική Ευρώπη, από τη εποχή του «υπαρκτού» και μετά). Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα: Πώς και γιατί μία  χώρα όπως η δική μας, χωρίς παρόμοιο προφίλ, οφείλει να  εναρμονίσει  σε αυτό το πλαίσιο το «εθνικό σχέδιο» της για «εθνική ενεργειακή πολιτική»; Και γιατί αυτή η σπουδή, να πρέπει δηλαδή να κατατεθεί ως ισχύον το ΠΔ στα αρμόδια όργανα της ΕΕ μέχρι τις 23 του καυτού αυτού Αυγούστου, μήνα που σηματοδοτείται από την εκβιαστική πίεση για τη λήξη των συζητήσεων και την υπογραφή της νέας  δυσβάσταχτης Συμφωνίας;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχολιάστε